Omdat theater wel meer mijn ding is, wou ik ook hierin zeker een uitdaging. Het oog viel op de voorstelling van Boris Van Severen en Jonas Vermeulen met hun “The only way is up”. Een alles behalve standaard klassieke theaterstuk.
De eerste indruk
Bij het binnen komen van het gebouw werden aan de balie oordopjes uitgedeeld. Doordat ikzelf een fobie heb aan luide knallen, vreesde ik het ergste. Er bouwde een spanning op bij mezelf, omdat ik daar met een lichte schrik zat.
De gedachte dat ik oplettend moest zijn voor een eventuele luide klap, liet mij wel alle focus verliezen. Ik zou het gewoon ervaren.
Alvorens het stuk startte was enkel een donker podium te zien met een dj-booth opstelling erop. Niet veel zeggend…
De artiesten
Twee mannelijke acteurs nemen plaats achter de dj-tafels in het donker. De eerste minuten van het stuk spelen ze met verschillende stemgeluiden op elkaar in. Achteraf werd duidelijk dat ze zichzelf en hun verschillende personages voorstellen aan het publiek.
Alles gebeurde in het Engels, wat voor mij persoonlijk zeer vernieuwend was. Mijn Engels is namelijk niet zo sterk. Door hun zo’n perfect Engels, was ik er ook even van overtuigd dat beide acteurs Engelstalig waren. Verrassend op het einde, wanneer bij een staande ovatie de twee mannen ons in het Nederlands aanspreken.
De aspecten
De volledige show, met tal van dialogen en monologen, werd ondersteund door een spectaculair staaltje techniek. Achteraan op het podium was een muur opgebouwd met een uitrusting van verschillende soorten tl-verlichting. Zo gaat er telkens voor elk personage dat aan bod komt een licht branden. Ook locaties en situaties worden hiermee verduidelijkt. Bijvoorbeeld tijdens een ruzie gaan twee figuren aan en kleuren hevig rood en blauw door elkaar, terwijl ze tijdens het heftig dialoog pinken. Wanneer deze twee het bijleggen en in vrede terug samenkomen, kleuren ze rustig rood naast elkaar.
Ook de cocktailbar heeft zijn eigen licht, want daar vinden veel situaties plaats. Wanneer het op een avond wat minder goed loopt, krijgt de cocktailbar een licht bij waarop we zien dat ook andere middelen in de bar gebruikt worden.
Vooraan elke dj-tafel worden ook ondertitels vertoond. Zo zijn alle teksten zeer duidelijk en kunnen de acteurs de emoties sterk doen oplopen. Ze moeten zich geen zorgen maken dat ze onverstaanbaar zijn.
Bovenaan de volledige lichtmuur hangen ook zes grote spots. Deze springen doorheen het verloop één voor één aan. Ze duiden de fases die de personages doorlopen aan. Wanneer alle lichten branden, gaat het laatste stuk van dit theater van start.
Naast de zeer technische besturing voor de lichten, de personage stemmen, ondertitels en muziek. Wordt ook gebruik gemaakt van live muziek.
De opstelling die gebruikt wordt, wijzigt regelmatig. De dj-tafel is namelijk in twee delen. Hierdoor kunnen beide acteurs met hun tafel overheen het podium bewegen. Op het einde worden ze ook weer samengebracht om het verhaal af te sluiten en het geheel te vertonen.
De betekenis
Het stuk gaat over de verschillende fases doorheen het leven, zonder dat de spectaculair moeten zijn in vergelijking met anderen. Het leven als kind, puber, jongvolwassene, dertiger, veertiger, gepensioneerde.
Amateur theater Wipton
Dit opleidingsonderdeel overtuigde mij ook enkele plaatselijke voorstellingen te gaan bekijken. Deze vallen niet onder de voorwaarden van een professionele voorstelling, maar brachten mij wel een mooie vergelijking weer.
Wipton met de voorstelling : Het Behang. Ik was persoonlijk nog nooit naar een volkstheater geweest, maar heb hier ook geen spijt van gehad. Daarom dat ik dit zeker graag mee wil vermelden.
De eerste indruk
Het is zeer toegankelijk als je een theater binnen de eigen woonomgeving gaat gaan bekijken. Ze proberen het volks over te brengen door geen algemeen Nederlands, maar het dialect van de streek te gebruiken.
Het toneel brengt een decor van toiletten van een café. Allereerst geen overweldigende dingen die in het oog springen, maar eens je verder blijft kijken vallen veel details op. De affiches aan de muur, zoals in elk café gekend is. De lavabo met een gebroken spiegel. De teksten op de toiletdeuren, …
De acteurs
Verschillende karakters, maar ik denk dat rollen hier anders worden verdeeld/geschreven. Met deze toneelgroep, zijn de spelers gekend. En zo kunnen de personages op hun lijf geschreven worden. Dit maakt het zo geloofwaardig. Het komt volledig ‘echt’ over.
De titel verwijst naar de rode draad in dit verhaal. Namelijk twee klusjesmannen die het behang komen vervangen. Maar zoals verwacht, hangt dat behang op het einde van het verhaal nog steeds niet aan de muur.
De aspecten
Dé grote reden waarom ik dit toneel ook wil vermelden is hun gebruik van onze zintuigen. Het was voor mij volledig nieuw, maar hier speelden ze in op onze reuk. Doorheen het verhaal wordt er in een niet zichtbare ruimte verschillende gangen van een menu geserveerd. En dat was te ruiken! Een grote hoeveelheid lookgeur verspreidde zich in de zaal. Allereerst dacht ik dat iemand rondom ons een slechte adem had, maar algauw werd duidelijk dat het deel van het toneel was. Verschillende geuren passeerden : look, verbrande soep, ajuin, …
Het toneel was, in vergelijking met alle andere voorstellingen dat ik gezien heb, zeer licht. Een zeer aangename setting.
De omgeving waarin het toneel plaatsvond was zeer statisch. Maar er werden doorheen wel verschillende objecten toegevoegd, wat de dynamiek wel terug bracht.
De voorstelling was zeker en vast humoristisch opgesteld en daarin zijn ze geslaagd. Er is veel gelachen, maar ook waren er enkele boodschappen in verborgen. Doordat het verhaal zo herkenbaar en toegankelijk was, bracht het het belang van begrip naar voren. De werken van de klusjesmannen waren eerder ongelegen, maar daar moet iedereen respect voor opbrengen. Iedereen heeft een planning te volgen en wanneer je wilt dat er zaken veranderen of gebeuren, moet je de gevolgen daar bij nemen.
Nadien
Ik vond dit een zeer aangename voorstelling, want heb zeker gelachen. Maar het grote verruiming was het inspelen op de geuren, want dit had ik nog nooit eerder meegemaakt of zelfs van gehoord.
Mijn mening is na het lezen van de kijkwijzer niet verandert. Er was duidelijk verschil met een professionele voorstelling, maar het was daarom niet minder goed. Het was anders genieten.
Cre-atieve expressie 